Ποίηση: Κική Δημουλά

Πὼς ἤσουνα ἐχθρός μου, δὲν τὸ ἤξερες
οἱ λέξεις σου τὸ εἶπαν.
Σ᾿ ἐκεῖνες πούλησε ὁ ἔρωτας τὸ σεισμό του
κι ἦρθε στὴ ἐπιφάνεια ὅτι δὲ μ᾿ ἀγαποῦσες...
Κική Δημουλά

Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη 1925

Η απολογία του Νίκου Καζαντζάκη στην ανακριτική αρχή του Ηρακλείου, που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 1925, δεν αποτελεί μόνο ένα έξοχο πολιτικό κείμενο αλλά είναι και δραματικά επίκαιρη σήμερα, την εποχή της κρίσης. Μιας εποχής που η σύγχιση, οι πολιτικές και κοινωνικές συγκρούσεις αλλά και αντιφάσεις στον πολιτικό λόγο κυριαρχούν.

Παρακάτω, παραθέτουμε ένα τμήμα της διάσημης "απολογίας του Καζαντζάκη"

1- Πιστεύω ότι το σύγχρονον αστικόν καθεστώς κατέστη ανίκανον να ρυθμίσει τας συγχρόνους ανάγκας και ανησυχίας του κοινωνικού συνόλου.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΣ.-Στηρίζεται εις την άνισον κατανομήν του πλούτου, εις την ασύστολον εκμετάλλευσιν των εργαζομένων τάξεων υπό αρπακτικής ισχυρώς ωργανωμένης κεφαλαιοκρατίας.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΣ.-Η ολοένα καταρρέουσα ηθική βάσις εις τας σχέσεις μεταξύ των ατόμων, παραλύει οιανδήποτε, εντός του αστικού καθεστώτος, προσπάθειαν όπως στηριχθή επί ηθικών αρχών ατομική, οικογενειακή και κοινωνική ζωή των ανθρώπων.

ΠΟΛΙΤΙΚΩΣ.-Η σχεδόν καθολική έλλειψις κάθε ενδιαφέροντος δια τα κοινά, ή σχεδόν αποκλειστική εξυπηρέτησις της αρχούσης τάξεως υπό της εκάστοτε πολιτικής εξουσίας, εις βάρος της μεγίστης πλειονοψηφίας του λαού, καθιστά ανεπαρκή και επιπολαίαν οιανδήποτε αλλαγήν προσώπων ή θεσμού.

Ταύτα πάντα θεωρώ συμπτώματα της παρακμής μιας τάξεως. Η αστική τάξις απέδωκεν-και εις θαυμαστήν ποσότητα και ποιότητα-ό,τι ηδύνατο εις την σκέψιν, εις την τέχνην, εις την

Video: ''Ερωτας στα Χιόνια'' Αφήγηση Σαπφώ Νοταρά [1]

Kαρδιά του χειμώνος. Xριστούγεννα, Άις-Bασίλης, Φώτα. Kαι αυτός εσηκώνετο το πρωί, έρριπτεν εις τους ώμους την παλιάν πατατούκαν του, το μόνον ρούχον οπού εσώζετο ακόμη από τους προ της ευτυχίας του χρόνους, και κατήρχετο εις την παραθαλάσσιον αγοράν, μορμυρίζων, ενώ κατέβαινεν από το παλαιόν μισογκρεμισμένον σπίτι, με τρόπον ώστε να τον ακούη η γειτόνισσα: ― Σεβτάς είν αυτός, δεν είναι τσορβάς...· έρωντας είναι, δεν είναι γέρωντας. Tο έλεγε τόσον συχνά, ώστε όλες οι γειτονοπούλες οπού τον ήκουαν του το εκόλλησαν τέλος ως παρατσούκλι: «O μπαρμπα-Γιαννιός ο Έρωντας». Διότι δεν ήτο πλέον νέος, ούτε εύμορφος, ούτε άσπρα είχεν. Όλα αυτά τα είχε φθείρει προ χρόνων πολλών, μαζί με το καράβι, εις την θάλασσαν, εις την Mασσαλίαν. Eίχεν αρχίσει το στάδιόν του με αυτήν την πατατούκαν, όταν επρωτομπαρκάρησε ναύτης εις την βομβάρδαν του εξαδέλφου του. Eίχεν αποκτήσει, από τα μερδικά του όσα ελάμβανεν από τα ταξίδια, μετοχήν επί του πλοίου, είτα είχεν αποκτήσει πλοίον ιδικόν του, και είχε κάμει καλά ταξίδια. Eίχε φορέσει αγγλικές τσόχες, βελούδινα γελέκα, ψηλά καπέλα, είχε κρεμάσει καδένες χρυσές με ωρολόγια, είχεν αποκτήσει χρήματα· αλλά τα έφαγεν όλα εγκαίρως με τας Φρύνας εις την Mασσαλίαν, και άλλο δεν του έμεινεν ειμή η παλιά πατατούκα, την οποίαν εφόρει πεταχτήν επ ώμων, ενώ κατέβαινε το πρωί εις την παραλίαν, διά να μπαρκάρη σύντροφος με καμμίαν βρατσέραν εις μικρόν ναύλον, ή διά να πάγη με ξένην βάρκαν να βγάλη κανένα χταπόδι εντός του λιμένος. 
Kανένα δεν είχεν εις τον κόσμον, ήτον έρημος. Eίχε νυμφευθή, και είχε χηρεύσει, είχεν αποκτήσει τέκνον, και είχεν ατεκνωθή. Kαι αργά το βράδυ, την νύκτα, τα μεσάνυκτα, αφού έπινεν ολίγα ποτήρια διά να ξεχάση ή διά να ζεσταθή, επανήρχετο εις το παλιόσπιτο το μισογκρεμισμένον, εκχύνων εις τραγούδια τον πόνον του: Σοκάκι μου μακρύ-στενό, με την κατεβασιά σου, κάμε κ εμένα γείτονα με την γειτόνισσά σου. Άλλοτε παραπονούμενος ευθύμως: Γειτόνισσα, γειτόνισσα, πολυλογού και ψεύτρα, δεν είπες μια φορά κ εσύ, Γιαννιό μου έλα μέσα. Xειμών βαρύς, επί ημέρας ο ουρανός κλειστός. Eπάνω εις τα βουνά χιόνες, κάτω εις τον κάμπον χιονόνερον. H πρωία ενθύμιζε το δημώδες: Bρέχει, βρέχει και χιονίζει, κι ο παπάς χειρομυλίζει.

Video: Ο Μάνος Χατζιδάκις διαβάζει ερωτικόν διήγημα και η Μαρία Κάλλας τραγουδάει [Απόσπασμα από το ΠΕΜΠΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ SKY 100,4 - 15-10-89.]

Ο Μάνος Χατζιδάκις διαβάζει ένα απόσπασμα από το διήγημα του Αριστείδη Κυριακού ΄΄Ο Τρίτος'', δημοσιευμένο στο ΣΚΡΙΠ του 1897.
ΠΕΜΠΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟ SKY 100,4 - 15-10-89.
Στο φινάλε ο Χατζιδάκις μεταδίδει ένα απόσπασμα από την Μαρία Κάλλας ''Μια μεγάλη Ελληνίδα της Οπερας, όταν υπήρχανε μεγάλες Ελληνίδες και στην Όπερα και στην Ελληνική ζωή.. ..και όχι χαλκομανίες στις εφημερίδες» όπως καταλήγει ο ίδιος στο σχόλιο του.


Πηγή:  Υoutube by Physiodifis

Video: From the film ''The Grapes of Wrath'' (1940) - I''ll Be There [Henry Fonda]

From the film ''The Grapes of Wrath'' (1940) - I''ll Be There [Henry Fonda]

Video: Ανδρέας Εμπειρίκος - τριαντάφυλλα στο παράθυρο

Η ομορφιά των πραγμάτων βρίσκεται στο πνεύμα που τα ατενίζει. ''Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της ύπαρξεώς μας...''

Aπό το ημερολόγιο του Μανώλη Ρασούλη

Ο Σαρών σαρώνει. Έχει τον Αραφάτ περιορισμένο κατ’ οίκον και κανείς δεν κάνει κιχ. Μου ‘ρχεται να κάνω μια οργάνωση ονόματι Κιχ και να πάει εκεί και να πλακώσει όλους στις μάπες. Ως κρητικός στενοχωριέμαι γιατί κι ο Αραφάτ Αραφατάκης είναι κατ’ ουσίαν ως Παλαιστίνιος –φιλισταίος άρα κρης. Το υπαινίσσεται συνέχεια, άλλωστε, στα συνέδρια και αλλαχού.

Οι κρητικοί; Κοιμούνται όρθιοι. Και μου ‘λαχε εμένα, όχι να τους ξυπνήσω, αλλά να τους βάλω να κοιμούνται, τουλάχιστον τα ανάσκελα. Χρρρρρρρκς. Κάποια στιγμή ψάρωσα. Αφού ούτε η Γλυκερία τους ένωσε εγώ πώς; Όμως δεν παραδόθηκα. Ψάχνω και ψάχνομαι για λύση. Όχι Σολομώντια. Ρασούλια. Γιατί ούτε εκεί είναι το Σούλι. Δεν ζούμε στην Παλαιά Διαθήκη. Ούτε σε αποθήκη. Έχουμε δόξα τω Θεώ αρκετό νιονιό να μοιράσουμε δυο γαϊδάρων άχυρα. Παρά να ψάχνω ψύλλους στ’ άχυρα. Αν και πιστεύω ότι αμφότεροι μοιάζουν με 2 γαϊδάρους που μάλωναν σε ξένο αχυρώνα. Διότι εδώ προπορεύονται τα συμφέροντα της ανθρωπότητας πρώτα από καθενός άλλου. Και τα οποία συμφέροντα, ας μας συγχωρεί η χάρη τους, δεν ταυτίζονται επουδενί με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και των Διεθνών Νομισματικών Ταμείων. Όταν μέσα σε χρονική απόσταση ωρών ο Μπούς και ο Μπιν Λάντεν είπαν, σαν να ‘ταν δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, ότι όποιος δεν είναι μ’ εμάς είναι εχθρός μας, μ’ έκαναν τοστ. Όμως πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, κι εμείς κάτι παράξενοι που ‘χουμε όραμα το ολοστρόγγυλο του πλανήτη και την ιερότητα της ολότητας διαβάζουμε άλλου παπά ευαγγέλιο. Κρίνουμε και πράττουμε κατά πως συμφέρει την ανθρωπότητα. Κι αυτά τα δόγματα των επικρατούντων: είσαι απολύτως ελεύθερος να λες αυτά που θέμε, εγώ τα ακούω βερεσέ.

Σίγουρα ο Αραφάτ είναι κρητικός. Σίγουρα οι νεόκρητες είναι ένα κατακάθι της ιστορίας. Σίγουρα οι Εβραίοι επικυριαρχούν. Και σίγουρα ο πλανήτης πάει κατά διαόλου.

Κι ο καθείς; Τι λέει ο καθείς; Αυτός ο κόσμος ο μικρός ο μέγας; Δεν μιλεί. Ή ψελλίζει ή ουρλιάζει.

Όμως σίγουρα θα νιώσει το μαχαίρι στο κόκαλο. Και τότε θ’ αντιδράσει. Όμως α) η αντίδραση δεν είναι και το καλύτερο. β) θα ‘ναι αργά.

Κι όμως, τα πράγματα ενώ είναι τα χείριστα, είναι συνάμα και τα κάλλιστα. Έχουμε όλα τα συστατικά, εν δυνάμει σιγουρότατα, να παραχθεί η δέουσα προϋπόθεση. Με μια λέξη: συνείδηση. Κι ο νοών νοήτω.
Πηγή:  http://www.rasoulis.gr/freska.html

Ποίηση και έρωτας - Αντρέ Μπρετόν

 Η ποίηση γίνεται στό κρεββάτι σάν τόν έρωτα
Τα σχισμένα της σεντόνια είναι η αυγή των πραγμάτων
Η ποίηση γίνεται στά δάση
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 
Το ποιητικό αγκάλιασμα καθώς τ' αγκάλιασμα 
το σαρκικό
όσο διαρκεί
απαγορεύει τήν πτώση στή μιζέρια του κόσμου. *
* Andre Breton

Οι Έλληνες πρωθυπουργοί μισούν θανάσιμα τους καλλιτέχνες.

Η γενιά μου (δηλαδή, οι λογοτέχνες και οι καλλιτέχνες της γενιάς μου) έπραξαν το παν για να ανακόψουν την εισβολή του αμερικανικού τρόπου ζωής. Μόνο έτσι μπορώ να ιδώ την προσπάθεια του Μάνου Χατζηδάκη. Οι Έλληνες πρωθυπουργοί μισούν θανάσιμα τους καλλιτέχνες. Η λεγόμενη Συνείδηση του Έθνους δεν εκφράζεται από τους πρωθυπουργούς, αλλά από τον Καστοριάδη, από τον Καρούζο, από τον Φασιανό, από τον Σαχτούρη, από τον Ελύτη. Οι πρωθυπουργοί μας είναι πολύ περήφανοι γιατί έχωσαν την Ελλάδα στο ευρωπαϊκό μαντρί, Ασφαλώς, οι κύριοι πρωθυπουργοί θα τα κονομήσουν χοντρά, κι ο λαός θα εξαναγκαστεί ν’ αλλάξει μοντέλο. Αυτήν την φορά ο κίνδυνος θα ξεκινήσει από την Δυτική Γερμανία. Δεν αγαπώ τους γάλλους. Η Γαλλία, όμως δεν απειλεί την εθνική υπόσταση της χώρας μας. Οι νέοι μας πρέπει ν’ αρχίσουν, αμέσως, την πολεμική κατά της παμφάγου Δυτικής Γερμανίας.


Ηλίας Πετρόπουλος, Η εθνική φασουλάδα, σ.26)

Video: Bukowski reads "The Secret of My Endurance"

Charles Bukowski reading his poem "The Secret of My Endurance"

Leo Tolstoy - On Freethinkers

"Freethinkers are those who are willing to use their minds without prejudice and without fearing to understand things that clash with their own customs, privileges, or beliefs. This state of mind is not common, but it is essential for right thinking..." (Leo Tolstoy)

Poesia griega: Sapfo a Cleis - Me amo en ti

Sapfo A Cleis

Me amo en ti,
y
en tu figura,

me miro,

transformada
con la forma de mi sueño.

“When a woman is talking to you, listen to what she says with her eyes” Victor Hugo

“When a woman is talking to you, listen to what she says with her eyes” 
Victor Hugo

Κατερίνα Γώγου - Υπερασπίζομαι την ΑΝΑΡΧΙΑ [Ονειρεύομαι γιατί ξέρω και μπορώ...]

Μη με σταματάς,ονειρεύομαι.
Ζήσαμε σκυμμένοι αιώνες αδικίας,αιώνες μοναξιάς.
Τώρα μη.Μη με σταματάς.
Πάντα κι εδώ για πάντα και παντού.
Ονειρεύομαι ελευθερία.Μέσα απ’τόν καθένα,
την πανέμορφη ιδιαιτερότητα ν’αποκαταστήσουμε
του Σύμπαντος την αρμονία.
Ας παίξουμε.Η γνώση είναι χαρά.
Δεν είναι επιστράτευση απ’τά σχολεία.
Ονειρεύομαι γιατί σ’αγαπώ.
Μεγάλα όνειρα στον ουρανό.
Εργάτες με δικά τους εργοστάσια συμβάλλουν
στην παγκόσμια σοκολατοποιεία.
Ονειρεύομαι γιατί ξέρω και μπορώ.
Οι τράπεζες γεννάνε τους «ληστές»
οι φύλακες τους «τρομοκράτες».
Η μοναξιά τους «απροσάρμοστους»
το προιόν την «ανάγκη».
Τα σύνορα τους στρατούς.
Ολα η ιδιοκτησία.
Βία γεννάει η βία.
Μη ρωτάς. Μη με σταματας.
Ειναι τώρα ν’αποκαταστήσουμε του ηθικού δικαίου
την υπέρτατη πράξη.
Να κάνουμε ποίημα και την ζωή πράξη.
Ειναι ένα όνειρο που μπορώ,μπορώ,μπορώ.
Σ’ΑΓΑΠΩ και δεν με σταματάς δεν ονειρεύομαι.
Ζώ.
Απλώνω τα χέρια στον έρωτα στην αλληλεγγύη στην ελευθερία.
Οσες φορές χρειαστεί κι’απ’τήν αρχή.
Υπερασπίζομαι την ΑΝΑΡΧΙΑ.

Κατερίνα Γώγου

Η ελευθερία μου είναι στις σόλες των αλήτικων παπουτσιών μου

H Ζακλίν ντε Ρομιγύ και η ελληνική γλώσσα

H Ζακλίν ντε Ρομιγύ και η ελληνική γλώσσα
του Νίκου Μπακουνάκη, Το ΒΗΜΑ, Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 29010
«Δεν κατοικούμε μια χώρα, κατοικούμε μια γλώσσα» έλεγε ο Σιοράν· και αυτό είχε προσπαθήσει να αποδείξει η Ζακλίν ντε Ρομιγύ που κατοίκησε με πάθος την ελληνική γλώσσα. Το έργο της-και ευτυχώς, μεγάλο μέρος του είναι μεταφρασμένο στα ελληνικά- διαπερνάται από την αγάπη και την εμμονή για την ελληνική γλώσσα. Θυμάμαι την εντύπωση που είχε κάνει πριν από μερικά χρόνια το βιβλίο Pour l' amour du grec («Για τον έρωτα των ελληνικών»), που η Ζακλίν ντε Ρομιγύ συνυπέγραφε με έναν άλλον κορυφαίο Γάλλο ελληνιστή, τον Ζαν-Πιερ Βερνάν.

Υπό την διεύθυνση των δύο ελληνιστών, καμιά τριανταριά ειδικοί και μη, μεγάλες υπογραφές της φιλολογίας, της φιλοσοφίας, της λογοτεχνίας και των επιστημών αλλά και νέα πνεύματα όλων των επαγγελμάτων και των πειθαρχιών, είχαν κληθεί να

Lesbian Portraits (16) Mary Renault

Mary Renault, the English-born historical novelist who lived most of her life in South Africa with her lover, Julie Mullard, was tackling gay male themes in her books.  Set in the masculine military world of

Ηλίας Πετρόπουλος – Ένας κόσμος υπόγειος [Film]

Hλίας Πετρόπουλος - Σπάζοντας τα ταμπού φωτίζοντας τον υπόκοσμο!
«Με τραβάνε οι κοινωνικές μειονότητες: τα μαγκάκια, οι χασικλήδες, οι πούστηδες, τα κλεφτρόνια, οι τεμπέληδες, γενικώς όλοι οι τύποι που στραπατσάρουν τη βιτρίνα της μπουρζουαζίας»
Πηγή:  http://freevoicenetwork.org/articles/elias-petropoulos/

Anais Nin.... Diary [1969]

"Life shrinks or expands in proportion to 
one's courage." 


~Anaïs Nin, "Diary", 1969

Umberto Eco - About fear

“Laughter kills fear, and without fear there is no faith. Who does not fear the devil no longer needs a God.”
Umberto Eco

Το χρέος σου εκτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα..... Νίκος Καζαντζάκης

Το πρώτο χρέος σου εκτελώντας τη θητεία σου στη ράτσα είναι να νιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους. Το δεύτερο να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους. Το τρίτο σου χρέος είναι να δώσεις στο παιδί σου τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.....
-Ν. Καζαντζάκης